مراقبت از کاشت مو

برس و شانه زدن مو
شستشوی مو
خشک کردن و حالت دادن به مو
نرم کننده های مو، ژل، سدر، کتیرا و غیره
تِل سر، سنجاق سر، کش سر و غیره
رنگ مو
از بین بردن مو
آرایش کردن مو
کلاه گیس
ارتباط کلاه گیس با کاشت مو
مو در تاریخ به عنوان سمبل های گوناگونی مانند قدرت، باروری، جایگاه اجتماعی، سلامتی و زیبایی مطرح بوده است. شاعران همیشه موهای زن را همچون زینتی افسانه ای، معطر، رنگ شده و اسرارآمیز وصف کرده اندکه مردان را به هیجان می آورد. مو یکی از زیباترین دارایی های انسان و نشانه ای از سلامتی وی است. موی سالم نه تنها یک موهبت الهی بوده بلکه باعث اعتماد به نفس در زندگی اجتماعی و فردی هر شخص می باشد. علم مراقبت از مو به جنبه های زیر توجه دارد:
۱) جنبه های زیبایی مو را لحاظ می کند.
۲) سلامت مو (که می تواند نمادی از سلامت کل بدن باشد) را در نظرمی گیرد.
۳) ارتباط هرچه بهتر بین مو و بهترین دوست آن یعنی طبیعت را برقرارمی سازد.
مو نقش بسیار عمده ای در زیبایی ظاهری انسان دارد. برای داشتن موهای زیبا و سالم مراقبت آگاهانه و اتخاذ روش های صحیح ضرورت دارند. رفتارهای آرایشی و بهداشتی بشر در رابطه با موها نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت مو داشته و نادرست بودن این رفتارها یکی از شایع ترین دلایل ریزش مو در خانم ها و آقایان می باشد.
با افزایش سن، رشد مو آهسته ترشده و قطر آن نیز بصورت نرمال کاهش می یابد. این تغییرات موجب می شود که توانایی ترمیم مو کمترشده و موها در مقابل آسیب های شیمیایی (مثل رنگ کردن مو) و فیزیکی (مثل برس و شانه زدن) حساس ترگردند و نیز در صورت بروز آسیب مدت زمان بیشتری طول می کشد تا موها ترمیم پیدا کنند. به همین دلیل کلیه رفتارهای آرایشی و بهداشتی در رابطه با مو، در سن بالا بایستی با ملایمت بیشتری انجام شوند. می توان گفت که مو مانند پارچه است تا وقتی که نو و دست نخورده می باشد بنظر زیبا می آید ولی با استفاده و گذر زمان به تدریج دچار کهنگی و اضمحلال شده و لذا مراقبت بیشتری را می طلبد.

برس و شانه زدن مو
روزانه ۳ – ۲ بار برس یا شانه زدن مو کافی است. از این بیشتر کشش وارده بر مو در دراز مدت سبب آسیب به مو می شود (مثل مو خوره، شکسته شدن و گاهی کم پشتی موها). قبلاً معتقد بودند که برس زدن زیاد مو و ماساژ مرتب پوست سر میزان جریان خون رسیده به مو را زیاد کرده و موجب تقویت آن می گردد ولی در حال حاضر این مطلب رد شده است. تبلیغاتی که وجود دارد مثل شانه و برس لیزری، افزایش رشد موها با برس مخصوص و یا شانه با طب سوزنی کذب محض می باشد.
برس ایده آل باید دارای موهای نرم، قابل ارتجاع و با نوک گرد و درشت بوده بطوریکه موها به نرمی در بین آنها حرکت نموده و کشیده نشوند. بهتر است از شانه یا برسی استفاده شود که تولید الکتریسیته ساکن نکند (شانه یا برس فلزی نوک تیز خوب نیست). شانه بایستی از پلاستیک قابل ارتجاع ساخته شده باشد. نوک دندانه های شانه بایستی گرد و عریض و اتصال بین دندانه ها درست در مرکز هر دندانه بوده و همچنین فواصل دندانه ها متناسب و جنس آنها انعطاف پذیر و نرم باشد تا دندانه ها به راحتی بین موها حرکت نمایند (شانه های چوبی خوب نیستند). از برس و شانه زدن موهای خیس خودداری کنید زیرا موی خیس خاصیت ارتجاعی بیشتری داشته و لذا تحت کشش و فشار دندانه های شانه یا برس احتمال آسیب رسیدن به موها افزایش می یابد.

شستشوی مو
بر خلاف تصور عوام شستشوی مو یک عمل ساده نمی باشد زیرا مو یک ماده زنده و حساس است که باید از آن در حین شستشو مراقبت کافی بعمل آورده شود (شستشوی مو شباهتی به شستن کف آشپزخانه ندارد!). در زمان های قدیم شستن مو آداب و رسوم خاصی داشته است. زنان پشت گردن خود را برهنه کرده و برای مدت های طولانی موها را شانه می کردند و با روغن های معطر آغشته می ساختند.
برای انتخاب شامپوی مناسب مو بایستی ابتدا نوع مو مشخص گردد. سر را با صابون شسته، سه روز صبر کنید و سپس پوست سر را با انگشت برای ۲دقیقه ماساژ داده و نوک انگشت را روی کاغذ زرورق بمالید. با توجه به میزان اثر چربی باقیمانده می توان خشک، معمولی یا چرب بودن مو را تعیین و بر مبنای آن شامپوی مناسب را انتخاب نمود. مواد تشکیل دهنده یک شامپوی معمولی عبارتند از: پاک کننده، چرب کننده، تثبیت کننده کف، نرم کننده کف، غلظت دهنده، خنک کننده، ضد اکسیداسیون، ضد باکتری، ماده ای که حالت صدفی به شامپو می دهد، مواد معطر، آب، مواد عمل آورنده و عصاره یک یا چند گیاه. کلاً ترکیب اکثر شامپوها تقریباً یکسان بوده و اختلاف شامپوها در نوع مواد حالت دهنده آن است. چیزی که مهم است انتخاب نوع مناسب شامپو برای مو می باشد (موی خشک، چرب، معمولی، شوره دار، آسیب دیده، ضعیف و نازک، رنگ شده و غیره). برای این منظور فرد بایستی بطور مرتب نوع شامپوی خودش را عوض کند تا به بهترین نوع مناسب موهایش برسد و آنوقت می تواند آن مارک مخصوص را برای همیشه ادامه دهد. توجه داشته باشیدکه صابون های دست و بدن برای شستشوی موها مناسب نمی باشند و برای این منظور بایستی فقط از شامپو استفاده کنید. شامپوها اصولاً به سه فرم شامپوی مایع، شامپو ژل و کرم شامپو تهیه می شوند.

تعداد شستشوی موها عمدتاً ربطی به ریزش مو نداشته و بایستی بر حسب سن و فعالیت فیزیکی فرد تعیین گردد (۲- ۱بار در هفته تا هر روز). قبل از اقدام به شستن، موها را با آب ولرم کاملاً خیس کنید تا شامپو بهتر اثر کند. سپس مقدار کمی شامپو ریخته و حدود یک دقیقه پوست سر و موهایتان را با آن ماساژ دهید. در هنگام شستن موها از کشیدن و چنگ زدن محکم آنها خودداری کنید (ماساژ ملایم کافی است). پس از شستشوی کافی، موهایتان را با آب فراوان آبکشی نمایید. اگر هر روز حمام می روید، یکبار شستن با شامپو در هر بار استحمام کافی و در غیر این صورت دوبار بهتر است. پس از اتمام شامپو زدن، شستشو و آب کشیدن موها با آب سرد بهتر بوده و موجب شادابی و درخشان ترشدن رنگ موها می گردد.
شامپوهای ایرانی اگر دارای مُهر استاندارد باشند بسیار خوب بوده و بر خلاف عقیده عمومی شامپوهای خارجی مزیت خاصی نسبت به آنها ندارند (موارد تقلبی در شامپوهای خارجی بسیار بیشتر از شامپوهای ایرانی دیده شده و نیزگاهی این شامپوها مدت های طولانی در شرایط بد نگهداری و در زمان مصرف کاملاً خراب هستند لذا در هنگام خرید آنها حتماً به تاریخ انقضا بلند مدت شامپو توجه نمایید).
در شرایطی که دسترسی به آب نیست می توانید از شامپوی خشک برای تمیزکردن موها استفاده نمایید. کافی است پودر و یا اسپری را به موها پاشیده و ۳-۲ دقیقه صبر کنید و سپس با یک برس نرم سرتان را برس بزنید. این مواد بدون نیاز به آب موجب زدوده شدن چربی اضافه وآلودگی های موجود در موها می گردند. شامپوی خشک بیشتر مناسب موهای بلوند و چرب بوده و در ضمن استفاده از آن فقط در شرایط استثنایی که دسترسی به آب به هیچوجه میسرنمی باشد، مجازاست.
برای شستشوی موهای آسیب دیده (مویی که در اثر دستکاری بیش از حد دچارتخریب مو شده و پیوندهای گوگردی ساختمان آن تغییر کرده اند. این مو دارای خشکی، زبری و عدم استحکام است)، بهتر است از شامپوی دارای PH خنثی و یا اسیدی خیلی ضعیف استفاده شود.

خشک کردن و حالت دادن به مو
برای خشک کردن موها پس از استحمام بهتر است اجازه دهید آنها به حالت طبیعی خشک شده و در صورت استفاده از حوله آنرا فقط بر موها فشار داده و از مالش شدید اکیداً خودداری نمایید. سشوارکردن در صورتی که از باد خیلی داغ استفاده نشود، فاصله سشوار از موها بیشتر از بیست سانتی متر باشد و استفاده ازآن از هفته ای۲ – ۱ بار تجاوز نکند، ممانعتی ندارد. یادتان باشدکه نباید تا خشک شدن کامل موها سشوارکردن را ادامه دهید. در حین سشوارکردن موها با برس، نبایستی دندانه های برس خیلی داغ شوند زیرا به موها آسیب وارد می کنند. سشوار نمودن موهای خیلی خیس کار درستی نبوده و آسیب حرارتی زیادی به موها وارد می کند لذا بایستی ابتدا موها را تا حد امکان خشک کرده و رطوبت باقیمانده را با سشوار رفع نماییم.
در هنگام خشک کردن موهای خیس از برس زدن خشن آنها خودداری کنید (بهتر است در این مواقع اصلاً برس یا شانه زده نشده و از حرکات انگشتان برای حالت دادن به موها استفاده شود).

نرم کننده های مو، ژل، سدر، کتیرا و غیره
انواع ژل و کتیرا برای حالت دادن به موها استفاده میشوند. استفاده از اینها مزیت فوق العاده ای ندارد ولی گاهی ممکن است مضر باشند. بهتر است ژل را خیلی کم (حداکثر یک بار در هفته) استفاده نمایید. ازمصرف ژل هایی که مارک مشخصی ندارند و کشور سازنده اشان معلوم نیست، خودداری کنید نرم کننده ها از طریق کاهش الکتریسیته ساکن در موها باعث خوش حالت شدن موها می گردند. البته این مواد فقط نرم کننده بوده و هیچ تأثیری در رشد موها ندارند. موهای نرم شده را بایستی با احتیاط شانه و برس کرد زیرا ضعیف شده اند و لذا نرم کردن موها نباید زیاد انجام شود.
کلیه کارهایی که در آرایشگاه ها انجام می شود (مثل صاف کردن موها با دستگاه، بابلیس، مش کردن، تافت زدن، مجعدکردن ومدل های مختلف مو با دستگاه) بالقوه می توانند آسیب های جدی و برگشت ناپذیر به موها وارد نمایند بخصوص اگر به طرز صحیح انجام نشده و یا با فاصله زمانی کوتاه و بطور مکرر استفاده شوند. پروتئینه کردن مو، اوزون تراپی، اکسیژن تراپی، هیدروتراپی و اعمالی از این دست که در آرایشگاه ها مرسوم بوده و با ادعای تقویت مو انجام می شوند شیادی محض بوده و نه تنها هیچ نقشی در بهبود عملکرد مو نداشته بلکه هر کدام می تواند آسیب های جدی به ریشه مو وارد نمایند.

تِل سر، سنجاق سر، کش سر و غیره
خانم ها از سنجاق یا تل های کشی و پلاستیکی برای نگه داشتن موهای خود در یک محل استفاده می کنند. این وسایل به دلیل عملکرد مخصوص خود موجب کشیده شدن موها شده و لذا در دراز مدت باعث شکسته شدن و ریزش مو در منطقه مورد استفاده می گردند. سنجاق سر باید صاف، نرم و دارای نوک گرد باشد. تل سر از نوع لاستیک کشی ممنوع است. قسمتی از تل سر که در تماس مستقیم با موها است بایستی نرم و اسفنجی باشد تا حداقل کشش به موها وارد شده و در ضمن خود تل هم تا حد امکان شل بسته شود.
بهتر است محل استقرار تل و سنجاق سر در بین موهای سر بطور مرتب عوض شود تا یک مکان خاص همیشه دچارآسیب به موها نگردد. محکم بستن موها با تل یا کش سر در طولانی مدت موجب عقب رفتن خط موی جلوی سر و لذا بلندشدن پیشانی می شود.

رنگ مو
از دوران های قدیم خانم ها تمایل به رنگ کردن موهای خود داشته اند. در مقبره مصریان باستان (متعلق به پنج هزار سال پیش) حنا یافت شده است. چینی ها نیز در سه هزار سال پیش از برگ و ریشه درختان برای تهیه رنگ مو استفاده می کردند و بالاخره رومی ها در دوهزار سال قبل از نمک سرب برای رنگ کردن موهای خود بهره می بردند. برخی افراد برای زیبایی و برخی برای پنهان کردن سفیدی موهایشان از رنگ مو استفاده می کنند. امروزه تقریباً اکثر خانم ها و تعداد زیادی از آقایان رنگ مو را مورد استفاده قرار می دهند.
یافتن رنگ موی مناسب کار چندان ساده ای نیست. رنگ مو را بایستی با توجه به رنگ طبیعی مو، رنگ چشم و پوست انتخاب نمود. توجه داشته باشید که یک رنگ یکسان روی موهای مختلف و نیز در زیر نور مصنوعی و یا نور آفتاب دارای نمودها و سایه های متفاوتی است.
بطورکلی استفاده از هرگونه ماده شیمیایی بر موها بالقوه آسیب رسان است و از این نظر آن دسته موادی که ماندگاری بیشتری دارند (مثل رنگ موهای دائمی) آسیب جدی تر و بیشتری وارد می کنند. رنگ کردن مو بواسطه وجود آمونیاک، آب اکسیژنه و نیز مراحل مختلف آن می توانند باعث بروز حساسیت در پوست سر شود منتها گاهی علایم آن در جلسات اولیه بروز نمی کند و یا آنقدر خفیف است (سوزش و خارش گذرا) که شخص اهمیتی به آن نمی دهد ولی بالاخره حساسیت شدید در یک فرد مستعد خودش را نشان می داده و گاهی موجب بروز مشکلات جدی می گردد. تست کردن رنگ مو بر روی پوست پشت گوش و یا پوست بازو قبل از استعمال آن بر موها (برای اطمینان از عدم وجود آلرژی) مفید است و توصیه می شود.
گفته می شودکه موهای رنگ شده حجم بیشتری داشته و لذا به نظرسالم تر می آیند ولی این مطلب درست نیست. استفاده از مواد شیمیایی موجود در رنگ مو می تواند مشکلات زیر را برای مو و پوست سر ایجاد نماید:
۱) آسیب به ساختار مو و شکننده کردن آن و لذا مصرف رنگ مو (بخصوص انواع دائمی آن) در موهای خیلی خشک، شکننده، ظریف و مبتلا به موخوره توصیه نمی شود. بطور کلی رنگ موهای شیمیایی باعث خشک شدن بیش از حد مو شده و لذا در صورت مصرف آن بایستی حتماً نرم کننده و رطوبت رسانی به مو نیز انجام شود.
۲) بروز واکنش های آلرژیک به شکل خارش، تاول، پوسته ریزی، قرمزی و در مواردی تورم پوست. این واکنش آلرژیک در محوطه موها رخ نداده بلکه در اطراف مو یعنی پیشانی، گوش و پشت گردن و در موارد شدیدتر در تمامی صورت مشاهده می گردد.
۳ ) ساقه های مو دارای خلل و فرج بیشتری می گردند.
۴) الکتریسیته ساکن موهای رنگ شده بیشتر می باشد.
۵) مشکلات متعدد در جنین خانم های حامله
۶) مشکلات تنفسی، سردرد، سرطان زایی، اختلالات سیستم ایمنی، تحریک چشم ها از دیگر عوارض جانبی غیرشایع رنگ موهای شیمیایی هستند.
مِش کردن ، دکلره کردن و های لایت کردن موها نسبت به رنگ کردن معمولی موها آسیب بیشتری به آنها وارد کرده و لذا ضرر بیشتری دارند. در صورت تمایل به رنگ کردن موهایتان بایستی با یک آرایشگر ماهر در مورد نوع رنگی که بیشتر به چهره شما می آید مشورت کرده و بهتر است رنگ کردن مو فقط توسط افراد حرفه ای و ماهرانجام شود (ولی یادتان باشد هر کسی که در آرایشگاه کار می کند لزوماً ماهر یا حرفه ای نیست). رنگ کردن موها در منزل کار اشتباهی است .اصل کلی در مورد رنگ کردن مو این است که همیشه در گروه رنگ موی خود باقی مانده و حداکثر سه سایه از رنگ طبیعی موی خودمان دورشویم.

الف) رنگ موی موقتی: رنگ موی موقتی بصورت شامپو بوده و احتیاج به اکسیدان ندارد یعنی ماده رنگی وارد بطن مو نمی شود. شستشوی موها با این شامپو باعث رنگ شدن سطح مو شده (مانند رنگ موی گیاهی) و پس ازآن با ۲-۱ بار شستشوی معمولی رنگ حاصله از بین می رود. این رنگ موها کمترین اثر مضر را بر موها داشته ولی بدلیل گرانی و ناپایداری اثرشان کمتر توسط خانم ها استفاده می شوند.
ب) رنگ موی دائمی: در اینجا از مواد رنگ کننده همراه با اکسیدان استفاده شده تا رنگ بطور کامل در ساختمان تارمو نفوذ کرده و لذا رنگ حاصله بطور دائمی جایگزین رنگ طبیعی مو می شود. به همین دلیل رنگ موی دائمی بیشترین آسیب را به موها وارد می کند (بخصوص با استفاده طولانی مدت). در صورت استفاده از رنگ موهای دائمی بهتر است فاصله زمانی بین استعمال آن هرچقدرممکن است طولانی ترباشد. رنگ موهایی که برای روشن کردن و بلوندکردن مورد استفاده می شوند بدلیل استفاده زیاد از اکسیدان در آنها بیشترین آسیب را به پوست و مو وارد می نمایند.
نظر به اینکه دراثر رنگ کردن، موها مقداری وِز و آسیب پذیر می شوند لذا برای شستشوی آنها بایستی از شامپوی مخصوص موهای رنگ شده استفاده شده و برای خشک کردن مو از حوله خشن و سشوار استفاده ننمایید. موهایتان را زمانی که خیس است شانه نکرده و از شانه های دندانه درشت استفاده نمایید. برای دوام رنگ مو و جلوگیری از بی رنگ شدن آن از نور آفتاب پرهیز کنید.
رنگ های طبیعی چون فقط با پوشانیدن سطح مو رنگ آن را تغییرمی دهند عوارض جانبی کمتری داشته و لذا بهتر از رنگ های مصنوعی هستند. حنا از معروفترین رنگ موهای گیاهی است. بابونه و روناس هم به عنوان رنگ موی طبیعی استفاده می شوند.

از بین بردن مو
زمانی تراشیدن موی سر به عنوان یکی از انواع مجازات مجرمین (بخصوص در زنان) در نظرگرفته می شده است. سالم ترین روش از بین بردن موهای ناخواسته مثل زیر بغل، نواحی تناسلی و اندام ها تراشیدن آن با تیغ بوده و بر خلاف عقیده عمومی اینکار باعث کلفت تر یا بیشترشدن موها نمی گردد. در مورد تراشیدن موهای دست و پا یادتان باشدکه همواره تیغ را در جهت رویش مو بر روی پوست بکشید. تیغ زدن موها در خلاف جهت رویش مو موجب بروز جوش های چرکی و تغییر رنگ پوست شده که در دراز مدت این تغییر رنگ دائمی شده و دیگر از بین نمی رود. در مورد موهای ریش و سبیل استفاده از فرآورده های قبل و بعد از اصلاح مفید است و توصیه می شود. استفاده از کرم موبر هم خوب است ولی امکان بروز حساسیت پوستی بخصوص در صورت وجود دارد و لذا بهتر است قبل از استعمال آن را در پشت گوش و یا پوست بازو تست کرد (اکثرکرم های موبر موجود در بازار برای پوست صورت مناسب نیستند).
تبلیغاتی که در مورد رفع دائمی موهای زائد با استفاده از کرم موبر می شود، صحت ندارند. پودرهای نظافت بدلیل داشتن آرسنیک (که فوق العاده سمی بوده و ا زطریق پوست قابل جذب است) به هیچوجه نباید بکار برده شوند.
درصورت استفاده از قیچی برای کوتاه کردن مو باید توجه داشت که قیچی تیز باشد والا ساقه مو لِه شده، آسیب می بیند و احتمال بروز موخوره افزایش می یابد.

انتهای مو که توسط قیچی کند کوتاه شده و آسیب دیده است.

آرایش کردن مو
هر چقدر مو بلندتر شود نیاز آن به مراقبت (مثل برس و شانه زدن، شستشو، خشک کردن، ژل و نرم کننده و غیره) بیشترمی شود و کلاً توجه انسان به موی بلند نسبت به موی کوتاه بیشتر است. فرد دارای موهای بلند مرتب خود را در آیینه نگاه کرده و دست به موهایش می کشد و نیز برای حفظ و مدل دادن به آنها اغلب متوسل به کارهای متنوعی می گردد. تمامی این مسایل در درازمدت موجب آسیب به ساقه مو شده و به همین دلیل است که درموهای بلند احتمال دو شاخه شدن مو و یا اختلالات ساقه مو بیشتر از موهای کوتاه است. لذا توصیه می شودکه افراد دارای موهای ضعیف، نازک و خشک مدل موی کوتاه را انتخاب نمایند.
مدل موی دم اسبی در دراز مدت موجب آسیب به موها می شود زیرا موها در یک محل همیشه دچارآسیب شده و می ریزند و لذا فرصت رشد و بلندشدن به موها داده نمی شود و به همین دلیل است که افراد دارای این مدل مو اظهار می کنندکه موهایم اصلاً بلند نمی شوند. مدل موی سیخ سیخی نیز باعث آسیب به موها می گردد زیرا ساقه مو ایستاده و راست بوده و لذا بیشتر در معرض آسیب بدلایل دیگر قرار دارد.
مدل مو و روش آرایش خاصی وجود ندارد که بتواند موهای آسیب دیده را اصلاح نماید و تبلیغات سالن های آرایش از این بابت نادرست است. موهای مجعد نسبت به موی صاف بیشتر و راحت تر دچار آسیب دیدگی و شکنندگی می شود. فر دائمی مو بدلیل استفاده از مواد شیمیایی برای ایجاد آن خوب نیست و توصیه نمی شود.

کلاه گیس
یکی از راه های پوشانیدن ظاهری طاسی سر استفاده از کلاه گیس است هر چند که از دید افراد معمولی جامعه، کلاه گیس برای مردان شایسته نبوده و اغلب این افراد مورد تمسخر دیگران قرار می گیرند و همین مطلب موجب ایجاد یک ترس و اضطراب دائمی و سرافکندگی فرد می گردد. در مقابل خانم ها بسیار راحت تر از کلاه گیس استفاده کرده و فرهنگ جامعه هم کلاه گیس را برای خانم ها می پسندد و عیبی برای آن نمی بیند.
کلاه گیس ممکن است بصورت کامل بوده و روی سر قرار گیرد و یا اینکه تارهای مو بصورت تک به تک و یا دسته ای به طرق گوناگون مانند چسب، کلیپس، مواد اتصال دهنده، بافتن و غیره به موهای قبلی فرد و یا پوست سر متصل گردند. موهای مورد استفاده در کلاه گیس می توانند مصنوعی و یا طبیعی باشند. مسلم است که موهای طبیعی بسیار بهتر و البته گران تر می باشند.
عیب کلاه گیس کامل این است که هر لحظه امکان افتادن آن رفته و لذا فرد از ترس این مسئله و مسخره شدن توسط دیگران همواره مضطرب و نگران می باشد. نمایش فیلم های کمدی با همین مضمون بر این مطلب دامن می زند. در ضمن فرد دارای این مدل کلاه گیس نمی تواند در مکان هایی مثل استخر، مناطق بادخیز و غیره حضور داشته باشند.
در مواقعی که موهای کلاه گیس توسط کلیپس به موهای قبلی فرد متصل شده اند، کشش مداوم وارده به موهای موجود شخص باعث می شود که در درازمدت منطقه فوق دچار طاسی شود. استفاده از چسب هم مقداری کثیف کاری داشته و از سوی دیگر باعث خراب شدن زودهنگام کلاه گیس می گردد.

طاسی ناشی از اتصال کلیپس کلاه گیس

در روش دیگر یک یا دو تار مو به قسمت انتهایی موی موجود فرد گره زده شده و به این ترتیب تعداد موهای موجود در روی سَر دو تا سه برابر می گردد. مسلم است که با رشد موی فرد، گره فوق هم به سمت بالا حرکت می کند و لذا بایستی مجدداً این گره به سمت پایین کشانیده شود و این کار را باید هر چند هفته یکبار تکرار کرد. گره زدن ها و پایین کشیدن های مرتب، در طولانی مدت موجب سست شدن موهای موجود فرد شده و به کم پشتی موها دامن می زند.
به نظر مؤلف استفاده از کلاه گیس فقط در مواردی جایز است که طاسی فرد بسیار شدید و وسیع بوده و بانک موهای پشت سر وی هم ضعیف و اندک می باشد. در این موارد کلاه گیس انتخاب خوبی برای شخص بوده و اگر وی با طاسی سرش به هر دلیل مشکل دارد، استفاده از آن توصیه می گردد.
بالا
ارتباط کلاه گیس با کاشت مو
گاهی فرد برای پوشانیدن ظاهری یک طاسی نه چندان شدید و وسیع در سرش متوسل به کلاه گیس شده و مدتی از آن استفاده می کند بدین معنی که شخص با کلاه گیس خود را به جامعه معرفی کرده و بدین ترتیب در انظار ظاهر می شود. پس از مدتی وی از کلاه گیس و مشکلات آن خسته شده و تصمیم به انجام کاشت مو می گیرد. این فرد با کسی که از کلاه گیس استفاده نکرده و با طاسی سرش در انظار ظاهر شده است، تفاوت های بسیاری داشته و یکسری مشکلات بر سر راه کاشت موی وی وجود دارد. اکثر این مشکلات به جنبه های روانشناسی و احساسی فرد برمی گردد. با توجه به اینکه برای انجام کاشت مو اکثراً لازم است که موها تراشیده شوند و از طرفی معمولاً کلاه گیس به موهای قبلی فرد متصل شده است، لذا مشخص است که پس از کاشت مو دیگر نمی توان از کلاه گیس استفاده شده و این مطلب موجب بروز مشکلاتی برای فرد از نظر برخورد اجتماعی وی گردد.
از سوی دیگر تراکم موهای کلاه گیس بسیار بیشتر از تراکمی است که با یک یا دو جلسه کاشت موی طبیعی ایجاد شده هر چند که این تراکم بالا به قیمت ظاهر غیرعادی و مصنوعی کلاه گیس بدست می آید. تراکم کمتر کاشت مو گاهی موجب پشیمانی فرد از انجام کاشت مو شده و سخنان نیش دار اطرافیان هم به آن دامن می زند.
به نظر مؤلف در موارد فوق بهتر است فرد موهایش را تراشیده و کلاه گیس را کنار بگذارد و چند ماه با این وضعیت در اجتماع ظاهر شود تا هم از نظر احساس شخصی و هم از لحاظ برخورد اجتماعی آمادگی پذیرش نتایج کاشت مو را داشته باشد و بدین ترتیب از مشاهده موهای طبیعی بر روی سرش بسیار راضی خواهد شد و مشکلی پیش نخواهد آمد.